هنوز نتایج مذاکرات برجام روشن نشده بود که رئیس دولت یازدهم در برنامه افطاری ماه مبارک رمضان جناح‌ها و احزاب سیاسی را گرد هم آورد تا این افطاری آغازی بر جریان‌سازی گفت‌وگوی ملی در فضای داخلی کشور باشد. فضای نسبتا صمیمانه‌ای پدید آمد تا اصلاح‌طلبان و اصول‌گرایان با هم در ضیافت افطار گرد یک میز بنشینند و لحظاتی هرچند کوتاه به اشتراکات بپردازند.

سخنرانان نیز رویکرد دولت یازدهم در جامعه بین‌المللی را الگویی کارآمد برای جریان‌سازی گفت‌وگو در پسامذاکرات و پسابرجام قلمداد کردند.

حال که برجام مراحل تایید و تصویب را پشت سرگذاشته و به‌زودی قرار است وارد مراحل اجرا شود، همه نگاه‌ها به فضای سیاسی ایران پس از برجام دوخته شده است و این سوال یا به بیان دیگر انتظار به‌طور جدی وجود دارد که راه‌حل یا راه‌حل‌های روحانی و جریان‌های حامی و مدافع دولت او در موقعیت پسابرجام برای گشایش قفل‌های داخلی چیست؟ چه استراتژی و راهبردهایی برای جریان‌سازی رویکرد به کار گرفته شده در سیاست‌خارجی، قادر خواهد بود، قفل‌های بسته یا گره‌های کور سیاست‌داخلی را باز کند؛ گره‌هایی که شاید چند سال پیش با دست باز می‌شد، اما امروز تصور اینکه حتی با دندان هم باز شود دور از ذهن به‌نظر می‌رسد، اما تجربه موفق دولت یازدهم در پیشبرد مذاکرات نفسگیر 22 ماهه در کنار توفیق دولت جمهوری‌اسلامی در تامین منافع ملی خود، دستاورد بسیار مهم دیگری نیز در پی داشت که اتکا به‌این ظرفیت می‌تواند زمینه تحقق وحدت و آشتی ملی را در فضای داخلی کشور نیز فراهم کند.

این ظرفیت قدرت نشستن دولتمردان ایرانی پای میز مذاکره و هدایت این مذاکرات با هدف برد_ برد است.

راه‌حلی که از یک‌سو دولت که گام اول آن را در ماه مبارک رمضان برداشته و علی‌القاعده بخشی از توان و ظرفیت خود را برای تداوم و جریان‌سازی این گفت‌وگوها مصروف کرده است، از یک‌سو بین جریان‌های سیاسی و ازسوی دیگر بین ظرفیت‌های موجود در ساختار حقیقی و حقوقی و ارکان قدرت برقرار سازد، اما به‌طورقطع با توجه به موانعی که رقبای سیاسی دولت که از قضا رقیب سیاسی اصلاح‌طلبان نیز محسوب می‌شوند تاکنون پیش روی دولت قرار داده‌اند، به‌نظر می‌رسد که حرکت دراین مسیر دشوار‌تر از سیاست‌خارجی باشد. از همین رو اقدام و حرکت‌های طیف حامیان دولت می‌تواند در جریان‌سازی این گفت‌وگوها نقش موثری ایفا کند.

آنچه روشن و انکار‌نشدنی به‌نظر می‌رسد این است که دلواپسانی که مخالفت خود را با هر اقدام دولت که در تضاد با منافع آنان است و تا کنون ثابت کرده‌اند نه دغدغه وحدت ملی دارند و نه حاضر به تن‌دادن به قواعد رقابت‌های مرسوم در جوامع دموکراتیک هستند، این ماموریت و مسئولیت اصلاح‌طلبان به‌عنوان بزرگ‌ترین جریان سیاسی حامی دولت است که راهبردهایی را که مسیر تحقق وحدت و آشتی ملی را هموار‌تر می‌سازد به‌عنوان یکی از راهبردهای اصلی خود در فضای داخلی کشور مدنظر قرار دهند و دراین مسیر برای جریان‌سازی گفت‌وگوها از هیچ امکان و اقدامی فرو‌گذار نکنند و هر اقدام و گفتمانی که این مسیر را مسدود یا ناهموار می‌کند بشناسند و به‌عنوان تهدیدهای گفت‌وگوی ملی از دستورکار خود خارج سازند. امروزه بیش از هر زمانی تداوم و جریان‌سازی این گفت‌وگوهاست که زمینه وحدت و آشتی ملی و گشایش‌های بیشتر را در فضای داخلی کشور فراهم می‌کند.

 

منبع: روزنامه بهار