آفتاب یزد- امید کاجیان: شاید وقتی دیگر ! خیلی وقت است با این جمله آشنایند. می‌گذرند از حقشان، به امید یک روز بهتر، روزی که شاید وقتی دیگر بیاید! چند سالی هست که همین آش بود و همین کاسه. ولی مثل آنکه هنوز هم زمانش نرسیده. 

مشکلاتشان یکی دوتا نیست، از تائید صلاحیت‌ها بگیرید تا خطر ورود تندروهای مخالف به مجلس. همین‌هاست که باعث شده تا این روزها نه زمان برایشان مهم باشد و نه مرز‌ها و جناح ها. این روزها آنچه که برای اصلاح‌طلبان بیش از هرچیز دیگر اهمیت دارد آینده مجلس است و اینکه رقبای اصلی اشان که تندروهای همیشه آشنا! هستند حضور حداقلی در مجلس داشته باشند.
اما آیا الزام رسیدن به این مهم یعنی اینکه خط و خطوط جناحها آنقدر درهم بشکند تا در تقاطع اصولگرایی و اصلاح‌طلبی جایشان باهم گم شود؟ ویا این جو زمانه است که اینگونه برخی از اصولگرایان میانه را به سمت اصلاح‌طلبان کشانده و بالعکس. اگر چنین باشد یک احساس، بیش از هر زمان دیگری جریان‌های سیاسی را قلقلک می‌دهد، اینکه باید طرحی نو در عرصه احزاب در انداخت ! و اگر هم نه پس چه باید کرد؟ این گرایشها به سمت یکدیگر چه معنایی دارد؟
کار به جایی رسیده که حتی برخی گمانه زنی‌ها از این حاکی است، علی لاریجانی رییس مجلس پس از عملکردش در برجام، به عنوان کاندیدای اصلاح‌طلبان هم مطرح شده و آنقدر این موضوع برای گروهی اهمیت دارد که اعلام می‌کنند در صورت نامزدی لاریجانی از قم، برای شرکت در انتخابات مجلس، هیچ اصلاح‌طلب دیگری به خاطر احترام به وی وحمایت ازاو نباید کاندیدا شود. اما چرا؟ آیا چنین روندی به معنای عقب نشینی اصلاح‌طلبان و رضایتشان به شرایط موجود است؟ اصلا و اساسا چنین بحثی در حال حاضر در بین عامه اصلاح‌طلبان قم و درباره شخص علی لاریجانی وجود دارد؟ برنامه اصلی اصلاح‌طلبان با این روند در انتخابات مجلس دهم چه خواهد بود؟ به منظور پاسخ به این پرسشها با آذر منصوری عضو شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان و از اعضای حزب اتحاد ملت در باره اظهارنظرهای اخیر پیرامون دکتر لاریجانی و رویکرد اصلاح‌طلبان در قبال او گفتگو کردیم و از آنچه که قرار است در آینده جایگاه قانونگذاری کشور روی دهد پرسیدیم.
خانم منصوری، عده‌ای می‌گویند که اصلاح‌طلبان در قم به احترام علی لاریجانی، نباید کاندیدایی معرفی کنند دلیل چنین صحبت‌هایی می‌تواند چه باشد؟ و این گرایش ریشه در چه موضوعی دارد؟
هرچه قدر که فضای سیاسی کشور انتخاباتی‌تر می‌شود، آرایش جریان‌های سیاسی موجود هم اشکال جدیدی به خود می‌گیرد، بنابراین با این آرایش‌های جدید، گمانه زنی‌های مختلفی هم برای حضور افراد و شخصیت‌های مختلف منتسب به هر یک از جریان‌های سیاسی، مطرح می‌شود.
طبیعتا در چنین شرایطی هر جناحی تلاش دارد تا حضور خودش را در انتخابات به حضور حداکثری تبدیل کند، یعنی با به کارگیری همه ظرفیت‌ها و پتانسیلی که در مجموعه یک حزب هست آن‌ها به تکاپو می‌افتند. بنابراین هم جریان سیاسی اصلاح‌طلب و هم اصولگرایان و هم طیف‌های دیگری که در انتخابات آینده با تابلوهای جدا و مشخص شرکت می‌کنند همگی دراین مسیر گام برمی دارند.
در این میان، سعی اصلاح‌طلبان با توجه به رویکردی که در سال 92 داشتند همچنان مشارکت در انتخابات است با توجه به تجربه ای که در همه انتخابات، پشت سر گذاشته ایم، هر گاه این مشارکت، حداکثری باشد شانس موفقیت اصلاح‌طلبان هم برای پیشی گرفتن از رقبا و تغییر فضای سیاسی اجتماعی کشور بیشتر بوده است.
بنابراین در انتخابات، داوطلبان اصلاح‌طلب تلاش خواهند کرد که با حضور خودشان زمینه این مشارکت را فراهم کنند و از سوی دیگر می‌کوشند یک انتخابات کاملا رقابتی، عادلانه و با حضور همه جریان‌های سیاسی در کشور برگزارشود.
با این اوصاف چشم اندازی که اصلاح‌طلبان نسبت به مجلس آینده دارند چیست؟یعنی دیگر به آن مرزهای فکری اعتقادی ندارند؟
به نظر من اصلاح‌طلبان به دنبال تشکیل مجلس کارآمد، عاقل با حضور نیروهای توانمند که حداکثر همکاری را با دولت تدبیر و امید داشته باشد، هستند، پس با توجه به این چشم انداز، نوع راهبردهایی که در انتخابات، مدنظر قرار خواهند داد باید برگرفته از رویکرد و استراتژی این جریان سیاسی در انتخابات باشد، نباید رقیب اصلی را در انتخابات دهم مجلس فراموش کرد، برای شکل گیری یک مجلس کارآمد، اولین ملاحظه ای که باید صورت بگیرد این است که در مجلس آینده جلوی تندروهای مجلس نهم گرفته شود.
بر این اساس فکر می‌کنم که مجموعه اصلاح‌طلبان باید روی دسته بندی هایی که در انتخابات اسفندماه ممکن است به وجود بیاید تامل بیشتری داشته باشندو رقیب اصلی را از یاد نبرند، چون قاعدتا اصلاح‌طلبان باید همان رویکردی که در انتخابات 92 داشتند را در شکل گیری مجلس و نحوه مواجهه‌شان با انتخابات آینده هم درپیش گیرند.
الزاما آنچه اصلاح‌طلبان در رقابت‌های پیشرو باید به دنبال آن باشند، این نیست که مجلسی از اکثریت اصلاح‌طلبان تشکیل دهیم. بلکه وقتی مجلسی به دور از افراط گرایی را ترسیم می‌کنیم، یعنی نباید بگذاریم کاندیداهای تندرو وارد آن شوند. به عبارتی در کنار اینکه اصلاح‌طلبان باید برای نامزدی در مجلس حضور حداکثری داشته باشند، نباید رقابت‌های جناحی را به جلوگیری از موفقیت کسانی که در طول 8 سال دولت گذشته بیشترین خسارت‌ها را متوجه کشور کردند ترجیح دهند.
با توجه به اینکه یکی از نگرانی‌های اصلی اصلاح‌طلبان بحث رد صلاحیت‌هاست، به نظر شما وقتی گفته می‌شود اصلاح‌طلبان در قم به منظور حمایت از دکتر لاریجانی کاندیدا نشوند به این معنی است که اصلاحات به مجلسی با اصولگرایان معتدل و همینطور ریاست آقای لاریجانی رضایت داده است؟
خیر!قطعا این موضوع چنین معنایی ندارد، بلکه داوطلبان با توجه به چشم اندازی که به مجلس آینده دارند نقطه تلاششان باید شکل گیری یک مجلس با حضور جریان‌های با اصالت و شناسنامه دار باشد قطعا سعی اول اصلاح‌طلبان در این انتخابات، شکل گیری ائتلاف در جمع طیف‌های منتسب به خودشان است. طبیعتا با توجه به احتمالاتی که وجود دارد این پیش بینی را هم باید داشت که نوع مواجهه هیئت‌های نظارت در برخورد با کاندیداهای اصلاح‌طلبان، ممکن است که ائتلاف‌های دیگری را پس از بررسی صلاحیت‌ها، پیش‌روی اصلاح‌طلبان بگذارد. رویکردی که ما در انتخابات 92 داشتیم هم بر همین مبنا بود و باعث شد که اصلاح‌طلبان به ائتلافی برای حمایت از حسن روحانی دست بزنند.
به هر حال همیشه اصلاح‌طلبان از آقای لاریجانی به ویژه در زمینه برجام حمایت کرده‌اند، سوال اینجاست که آیا صرفا برای حمایت از لاریجانی باید کاندیداهای اصلاح‌طلب از قم پای به عرصه رقابت نگذارند؟ یا روشهای بهتری هم برای نشان‌دادن این حمایت وجود دارد؟
این موضوعات باید در مجموعه شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان ودر هر استان مطرح و درباره آن اعلان نظر شود، نه تنها استان قم بلکه باقی استان‌ها هم از این قاعده مستثنی نیستند در پاسخ به کاندیدا شدن لاریجانی و حمایت اصلاح‌طلبان از او هم، تصمیم قطعی را باید مجموعه اصلاح‌طلبان شاخص اعم از احزاب و شخصیت‌های موثر در استان قم اتخاذ کنند از طرفی بنااین نیست که شورای سیاستگذاری مرکز یا یک طیف یا یک جریان خاص بخواهد برای مجموعه متکثراصلاح‌طلبان تصمیم بگیرد با توجه به سازوکاری که در طول حداقل یک سال گذشته طراحی و اجرا شده قاعدتا اصلاح‌طلبان هر استان که موضوع انتخابات را پیگیری و نقش داوری را دنبال می‌کنند باید در استان خودشان درباره کاندیدا هایی که وجود دارد تصمیم بگیرند. بنابراین، طرح اینگونه مباحث اعم از اینکه رئیس آینده مجلس چه کسی خواهد بود یا سرلیست اصلاح‌طلبان در انتخابات کیست؟ و یا اینکه از اکنون اصلاح‌طلبان چه رویکردی را در انتخابات مدنظر قرار خواهند داد جزو موارد انحرافی است و اینگونه مباحث به جز اینکه مخاطرات را بیشتر کند نتیجه دیگری ندارد.
آیا اکنون در استان قم تصمیمی در باره کاندیداهای اصلاح‌طلب و یا حضور آقای لاریجانی گرفته شده است یا نه؟
خیر! به هیچ وجه. نه تنها در استان قم بلکه در هیچ یک از استان‌ها تاکنون هیچ تصمیمی درباره اسامی گرفته نشده است.
حتی درباره حضور کاندیداهای شاخص؟
بله. بحث مصداق‌ها و معرفی‌نام‌ها احاله به بعد از ثبت‌نام کاندیداها و اعلام صلاحیت هر یک از آنها داده شده است. بنابراین در شرایط فعلی شکل‌گیری اجماع، مکانیزم‌های حفظ ائتلاف و قوت بخشیدن به اتحاد، جزو مبانی اصلی مجموع اصلاح‌طلبان در مرکز و استان‌های مختلف است.
روال شورای سیاستگذاری اصلاح‌طلبان به چه شکلی پیش می‌رود؟
اولین جلسه شورا امروز تشکیل می‌شود و همان طور که آقای موسوی لاری هم اعلام کردند، قرار است تا در مورد آیین‌نامه شورا بحث و بررسی شود.
از دیدگاه شما آیا ربط دادن موضوعی مثل برجام به انتخابات مجلس کار صحیحی است چرا که ممکن است بسیاری در زمینه برجام تلاش کرده باشند، اما در موارد دیگر در حوزه‌های سیاسی، اجتماعی و... رویه اشتباهی پیش گرفته ‌باشند؟ آیا این کار، هزینه کردن رای مردم تلقی نمی‌شود؟ اینکه صرفا با توجه به عملکرد نماینده‌ها درباره برجام بخواهیم درموردشان نظردهیم؟
مطمئنا ملاک‌ها به این شکل نیست که فقط یک اصل را به عنوان مبنا برای حمایت یا عدم حمایت اصلاح‌طلبان از کاندیداها بگذاریم قاعدتا با ادامه فعالیت شورای سیاستگذاری یکسری شاخص‌هایی مشخص خواهد شد که براساس این شاخص‌ها میزان نسبت یا عدم نسبت، نزدیکی یا دوری کاندیداها به اصلاح‌طلبان ( البته با در نظر گرفتن اولویت‌هایی که باید در شورای سیاستگذاری در مورد آن تصمیم‌گیری شود) تعیین می‌شود. بعد از این است که مصداق‌هاواسامی به عنوان کاندیداهای نهایی مورد توجه قرار می‌گیرند.
در شرایط فعلی به هیچ وجه اینکه چه نوع واکنش و یا موضع‌گیری می‌تواند باعث حضور یا عدم حضور افراد در لیست‌های انتخاباتی اصلاح‌طلبان شود مطرح نیست و باید در ادامه کار این شاخص‌ها نهایی و براساس آن، بعد از تایید صلاحیت‌ها مصداق‌های نهایی شناخته شوند. میزان رای آوری، میزان انتساب به جریان اصلاح‌طلب و اعتدال بستگی به فضایی دارد که در آینده با آن مواجه هستیم. از شاخص‌هایی که شورای سیاستگذاری باید مشخص کند بگیرید تا نوع مواجهه‌ای که هیئت‌های نظارت و اجرایی در خصوص کاندیداها دارند همه در نوع رفتار انتخاباتی ما در آینده موثر است. بنابراین ورود به این مباحث در شرایط فعلی در حد گمانه‌زنی‌هایی بیش نیست.