در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 اصلاح‌طلبان با اجماع و هماهنگی پشت سر حجت‌الاسلام روحانی قرار گرفتند که ثمره آن پیروزی وی در انتخابات بود. با توجه به تجاربی که در انتخابات گذشته اصلاح‌طلبان به دست آورده‌اند در انتخابات‌های پیش رو قاعدتا مهمترین سازوکاری که از دل آن بتوان به نظر و مطالبه مردم در خصوص کاندیداها دست پیدا کرد دست زدن به نظرسنجی در میان اصلاح‌طلبان هر حوزه انتخابیه است. این سازوکار بویژه در انتخابات مجلس شورای اسلامی بسیار حائز اهمیت بوده و در حال حاضر مدنظر اصلاح‌طلبان قرار گرفته است. به همین منظور نیز در حوزه‌های انتخابیه استان‌ها و شهرستان‌ها اعم از کلانشهرهایی مثل تهران و شهرهای کوچکتر، آنچه مدنظر و مبنای تصمیم‌گیری قرار می‌گیرد آن است که کاندیدا یا کاندیداهایی بتوانند در لیست اصلاح‌طلبان قرار بگیرند که از مقبولیت و جامعیت بیشتری در بین مردم برخوردار باشند. در این روند هر منطقه و هر استان خود برای منطقه خود دست به تصمیم‌گیری می‌زند. به این ترتیب قرار نیست تصمیمی از بالا به کمیته‌های استان‌ها، شهرستان‌ها و حوزه‌های انتخابیه تحمیل شود. قاعدتا در مناطقی که امکان برگزاری نظرسنجی وجود داشته باشد، از افرادی که از مقبولیت و شانس بیشتری برای رای آوردن برخوردارند استفاده خواهد شد. طبیعتا با توجه به سازوکاری که کمیته راهبردی اصلاح‌طلبان مدنظر قرار داده و به تشکیل شوراهای استانی که نقش حکمیت را ایفا می‌کنند پرداخته است، شوراهای استانی بر اساس این سازوکار و نظرسنجی مورد قبول همه کاندیداها دست به تصمیم‌گیری خواهند زد که کدام کاندیدا یا کاندیداهایی از اقبال و جامعیت بیشتری برای قرار گرفتن در لیست اصلاح‌طلبان برخوردارند. به این ترتیب به طور خاص نظرسنجی اولین سازوکاری است که مدنظر قرار گرفته است. بر اساس این نظرسنجی‌ها می‌توان به شناسایی افرادی پرداخت که شانس رای آوری بیشتری دارند. البته در برخی حوزه‌های انتخابیه امکان عملیاتی شدن نظرسنجی وجود ندارد. در چنین حوزه‌های انتخابیه‌ای بسته به ظرفیت‌هایی که در هر شهرستان وجود دارد و با توجه به افرادی که به عنوان هیات حکمیت یا شورای تصمیم‌گیر منطقه شناخته می‌شوند تصمیم‌گیری خواهد شد که کاندیدا یا کاندیداهای حوزه انتخابیه چه فرد یا افرادی هستند. این سازوکار می‌تواند تجربه به دست آمده در انتخابات ریاست‌جمهوری92 را در انتخابات مجلس تکرار کند.

منبع: روزنامه آرمان