نوآوران - برکسی پوشیده نیست که چنین وعده‌هایی فقط با هدف جلب‌نظر مثبت مردم و کسب رأی برای کلیدداری پاستور صورت می‌گیرد و برخی سعی دارند از طریق سر دادن شعارهای دست‌نایافتنی به عوام فریبی بپردازند؛ وعده‌های رنگارنگی که عدم تحقق آن‌ها تهدید علیه امنیت ملی تلقی می‌شود. در این میان می‌توان به نقش بی بدیل احزاب در سیاست اشاره کرد به نحوی که نبود احزاب قوی موجب شده است برخی کاندیداها به جای ارائه برنامه‌های قابل تحقق به دادن وعده‌های خوش رنگ و لعاب بپردازند؛ وعده‌هایی که قابلیت اجرا شدن ندارند و موجب بدبینی و بی‌اعتمادی مردم به نظام می‌شود و شأن مقام ریاست جمهوری را زیر سؤال می‌برد. در کنار چنین مسائلی شاهد بی‌اخلاقی‌هایی نیز در عرصه رقابت‌ها هستیم؛ بی‌اخلاقی‌هایی که با چاشنی تهمت و تخریب علیه رقیب همراه گشته است. تهمت‌هایی که فاقد اساس و بنیان است و هیچ سند مستدلی برای آن وجود ندارد و فقط با هدف از میدان به در کردن رقیب مطرح می‌شود.

در همین خصوص به گفت‌و‌گو با فاطمه راکعی، نماینده مجلس ششم و فعال سیاسی اصلاح‌طلب پرداختیم که متن آن تقدیم مخاطبان گرامی می‌شود.

    متأسفانه طی سال‌های اخیر در ادبیات سیاسی ایران اخلاق جای خود را به بی‌اخلاقی داده است. متأسفانه این بی‌اخلاقی‌ها اکنون و در آستانه انتخابات به اوج خود رسیده است. برخی کاندیداها به جای این‌که به ارائه برنامه‌های خود برای 4 سال آینده بپردازند بیشتر به تخریب رقیب یعنی رئیس‌جمهور مستقر می‌پردازند. به نظر شما این امر نشان از عوام‌فریبی آن‌ها و نداشتن برنامه مدون و منسجم ندارد؟

اکنون و در آستانه انتخابات شاهد بداخلاقی از سوی برخی کاندیداها هستیم. امیدوارم این افراد روزی به مرحله‌ای از اخلاق، انسانیت و انصاف برسند که اصولی و براساس ضوابط با احترام به مردم و رأی آن‌ها به جای تخریب دیگران و برخوردهای سلبی و دادن شعارهای عوام‌فریبانه به طور واقعی برنامه‌های خود را ارائه کنند نه این‌که به جای ارائه برنامه به رفتارهای غیرمنصفانه بپردازند و به هر شکلی رقیب را زیر سوال ببرند. تخریب و تهمت به دولت تدبیر و امید که با همه فراز و نشیب‌ها و با همه توان و پتانسیل‌ها کشور را 4 سال مدیریت کرد، دور از انصاف است. روحانی کشور را از دولتی که در آن شاهد اختلاس در سطوح بالای دولت بودیم تحویل گرفت و با اعتدال، متانت و آبروداری کشور را به این‌جا رسانده که حالا همان تخریب‌کنندگان روحانی احساس آرامش می‌کنند. دولت تدبیر و امید موفق شد اقتصاد را به ثبات برساند. تورم را مهار کند و برجام را به ثمر بنشاند. در حوزه فرهنگ و هنر نیز این دولت اقدامات بزرگی کرده است. در حوزه بهداشت و درمان نیز اقداماتی توسط دولت یازدهم صورت گرفته که تاکنون بی‌سابقه بوده است. از این‌رو می‌توان گفت این‌چنین زیر سوال بردن دولتی که کشور را از بحران نجات داد  منصفانه و اخلاقی نیست و به دور از انسانیت است. خوشبختانه مردم ایران فهیم و آگاه هستند و قطعاً به افرادی که جز تخریب و بی‌انصافی کار دیگری بلد نیستند رأی نخواهند داد. برخی از کاندیداها به خود اجازه می‌دهند که به راحتی و بدون سند و مدرک به تخریب رقیب بپردازند و همان منش احمدی‌نژاد را در پیش گیرند.

به اعتقاد من کاندیداهایی که با بداخلاقی به تخریب رقیب می‌پردازند، از چشم مردم خواهند افتاد و برایشان متأسف هستم که این‌چنین خود را به دست خود و با رفتارهای زشت و زننده تخریب می‌کند. قطعاً مردم همچون سال 92 جواب این بی‌اخلاقی‌ها را پای صندوق رأی خواهند داد.

   خوشبختانه آقای روحانی در مناظرات با درایت عمل کرده و درگیر این بی‌اخلاقی‌ها نشده است. به نظر شما آیا تخریب‌های مخالفان روحانی در رأی و نظر مردم تأثیرگذار خواهد بود؟

مردم ایران از آگاهی برخوردار هستند و مسائل را رصد می‌کنند. نارسایی هم اگر در دولت باشد به حساب دولت نمی‌گذارند چراکه عوامل بازدارنده را می‌شناسند هرچند دولت توانسته با مشقت و تلاش شبانه‌روزی اقدامات خوبی در 4 سال داشته باشد. مردم به خوبی تشخیص می‌دهند دولت صادقانه تلاش کرد که کشور را از بحران خارج سازد و در این مسیر نیز موفق بود.

حال این سؤال مطرح است که کاندیداهایی که امروز روحانی و عملکرد دولت تدبیر و امید را به بوته نقد می‌کشند، خود در مسؤولیت‌ها و مناصبی که قرار داشتند، به‌خوبی و بدون هیچ‌گونه نقصی عمل کرده‌اند؟ آیا کارنامه قابل قبولی از خود بر جای گذاشته‌اند؟  

   متأسفانه در شرایط کنونی شاهد هستیم که بسیاری از کاندیداها علاوه بر تخریب رقیب، به دادن شعارهای غیرقابل تحقق می‌پردازند که عدم تحقق آن‌ها تهدیدی علیه نظام محسوب می‌شود و موجب بدبینی و عدم‌اعتماد مردم به نظام می‌شود. یکی از عللی که موجب می‌شود نامزدها کلی‌گویی کنند و وعده‌های رنگارنگ دهند این است که احزاب فعال و پاسخگو نداریم. نقش احزاب را در سیاست چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در شرایط کنونی خوشبختانه از نظر تحزب و کار تشکیلاتی و استفاده از خردجمعی در جایگاه خوبی قرار گرفته‌ایم که به جرأت می‌توان آن را نتیجه عملکرد خوب دولت روحانی دانست که فضا را به نحوی مدیریت  کرده است که شاهد گسترش فعالیت‌های حزبی باشیم. شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان از سال 92 تاکنون فعالیت‌ها و اقدامات مؤثری داشته و موفق شده است که بسیاری از مسائل را که در فضای متلاطم سیاسی قابل‌تحقق نبود، محقق کند. نبود احزاب قوی را می‌توان عامل اصلی بروز بسیاری از مشکلات دانست چراکه در غیاب احزاب فعال و پاسخگو شاهد وعده‌های خوش رنگ و لعاب افراد خواهیم بود. اگر احزاب فعالیت قابل توجهی داشته باشند قطعاً بسیاری از این تخریب‌ها و بداخلاقی‌ها اتفاق نمی‌افتد. احزاب در حقیقت باید پلی باشند میان مردم و حکومت. احزاب باید کاندیداها را برای ریاست‌جمهوری، مجلس و شوراها تعیین کنند و کار شکل‌یافته و اصولی داشته باشند و در این مسیر بدون استثناء هر فردی که از اساسنامه حزب عدول کرد، به مردم معرفی کنند و در صورت رؤیت کوچکترین تخلف و بی‌اخلاقی حتماً برکنار و استیضاح شود. اخلاق، امری نیست که فقط در ادیان بر آن تأکید شده باشد. ساده‌ترین تعریف از اخلاق را می‌توان چنین بیان کرد که هر آنچه بر خود نمی‌پسندی، بر دیگران نیز مپسند.

   هزینه بی‌اخلاقی‌های کاندیداها از جیب چه کسی می‌رود؟

بی شک تبعات رفتارهای غیراخلاقی کاندیداها دودش به چشم مردم می‌رود. همه باید به اخلاق متعهد باشند. به اعتقاد من اگر مشی و خط فکری احزاب کاملاً روشن و مشخص باشد، مردم می‌توانند به درستی تصمیم‌گیری کنند. باید کسانی برای ریاست‌جمهوری کاندیدا شوند که مدیریت‌اجرایی داشته باشند و ثابت کنند که کشور را به خوبی اداره می‌کنند. روحانی تجارب مدیریتی بسیار والایی دارد. سال‌ها در نظام جمهوری اسلامی مدیریت‌های استراتژیک داشته و با شناخت و آگاهی پا به عرصه نهاده است.