انتخاباتی دیگر پشت سر گذاشته شد؛ انتخاباتی که سرنوشت دو نهاد منتخب را در چهار سال و هشت سال آینده رقم می‌زند. یکی خبرگان رهبری و دیگری مجلس شورای اسلامی. براساس قانون، یکی مسئول قانونگذاری و نظارت در چهار سال آینده کشور است و دیگری قرار است اصلی‌ترین تصمیمات و مقدرات کشور را رقم بزند. از مدت‌ها پیش همه جریان‌ها و گروه‌های سیاسی عزم خود را برای در دست گرفتن اکثریت کرسی‌های این دو نهاد جزم نمودند و برای حضور پیروزی نمایندگان خود مبادرت به برنامه‌ریزی کردند.
ائتلاف اصلاح‌طلبان و حامیان جریان اعتدال که در سال 92 گام اول را برداشته بودند، انتخابات اخیر را گام دوم نام نهادند تا شاهد به فرجام رسیدن برجام داخلی و تحقق امید و آرامش و رونق اقتصادی در کشور باشند. به این اعتبار، برداشتن این گام برای این جریان سیاسی اهمیت حیاتی پیدا کرد و رقیب نیز که بعد از روی کار آمدن دولت تدبیر و امید مخالفت‌های خود را با سیاست‌های این دولت به اشکال مختلف نشان داده بود، یک ناهمراهی و حتی تقابل با دولت یازدهم را نشانه گرفته بود و با همین رویه برای حضور در این رقابت برنامه‌ریزی کرد و کاندیداهای خود را در معرض رأی و قضاوت مردم قرار داد.
اما تفاوت این دو جریان این بود که اولاً یکی از همه بازیکنان اصلی خود در این رقابت استفاده کرد اما اصلاح‌طلبان با رد صلاحیت بازیکنان اصلی، نیروهای کمتر شناخته شده خود را در معرض انتخاب مردم قرار دادند؛ و دوم اینکه امکانات لجستیکی که در اختیار داشتند، اساساً قابل مقایسه با رقیب نبود. آنچه که اصلاح‌طلبان از آن برخوردار بودند، داشتن سامانه نسبی انسجام بخشی و پشتوانه غیر متشکل هواداران بود که باید از طریق این سامانه به ترغیب مشارکت حداکثری آنها می‌پرداختند. در واقع با این صورت‌مسأله که تقریباً مشابه صورت‌مسأله انتخابات 92 بود، مشارکت حداکثری مردم بود که می‌توانست مطالبات حداقلی آنان را که تشکیل مجلسی همراه دولت بود از طریق ائتلاف فراگیر با حامیان دولت محقق سازد. آنان با توجه به این صحنه رقابت نابرابر آمدند و بنا بر شواهد و قرائن موجود تا این لحظه به این مطالبه حداقلی دست یافته‌اند و فهرست امید خبرگان مورد حمایت اصلاح‌طلبان نیز تاکنون پیشتاز این رقابت است.
مردم آموخته و پذیرفته بودند که انتخابات و صندوق رأی تنها امکان تغییر برای اصلاح وضع موجود و برداشتن یک گام به پیش است و صبوری و ایستادگی و امید به آینده در تلازم با این تغییر و اصلاح است. مردمی که در این بزنگاه مسئولانه و آگاهانه آمدند و بحق گام اصلی را آنان برداشتند تا منافع ملی را قوام بخشند و با این حضور، خود را برای برداشتن گام‌های بعدی آماده کنند. قرار اصلاح‌طلبان این نبوده و نخواهد بود که اکثریت مجلس را از آن خود کنند، قرار نبوده که مجلس دهم ایران مجلس تک‌صدایی باشد چرا که طعم تلخ تک‌صدایی را تجربه کرده بودند. تشکیل مجلسی که از مختصات آن چندصدایی و کارآمدی و عقلانیت باشد، هدف اصلی جریان اصلاحات در این انتخابات بود و این مطلوب در این انتخابات حاصل شد. پیروزی که با وجود صحنه رقابت نابرابر محقق شد و شیرینی آن کام مردم ایران را شیرین کرد و بارقه‌های استمرار امید و آرامش و رونق اقتصادی را در دل مردم روشن‌تر کرد. مبارک باد این پیروزی.
 

منبع: روزنامه ایران