عقیده‌ای بخصوص پس از وفات حضرت امام شکل گرفت که بر سر مشارکت اجتماعی زنان مانع تراشی می‌کرد.

 

جاوید رستمی: «بانوان ایرانی در این نهضت و انقلا‌ب سهم بیشتری از مردان دارند و امروز هم که در پشت جبهه‌ها مشغول فعالیت هستند، سهم آنها بیشتر از دیگران است و در تربیتی که اشتغال دارند، چه تربیت کودکانشان و چه تربیت خردسالا‌نشان باز هم سهم بزرگی در این انقلا‌ب دارند.»

این سخنان فرازهایی از بیانات امام خمینی(ره) در جمع گروهی از بانوان عضو جهاد دانشگاهی اصفهان در دوم خرداد ماه سال ۶۰ است. زنان به‌عنوان نیمی از جمعیت جامعه همواره پا به پای مردان برای آزادی و سربلندی ایران در عرصه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و علمی تلا‌ش کرده‌اند. مقاومت گسترده زنان برای حفظ حجاب در دوره پهلوی اول، اعتراض آنان در ماجرای تحریم تنباکو و رشادت‌های فراوان در دوران پیش از پیروزی انقلا‌ب همه حاکی از علا‌قه‌مندی آنان به سرنوشت خود و جامعه می‌باشد. حضور گسترده زنان در تظاهرات ‌و جریان‌های مختلف سیاسی قبل از پیروزی انقلا‌ب نشان دهنده خط فکری و اندیشه پویای این قشر جامعه برای محو استبداد و ظلم است.

اما اینکه زنان چقدر توانسته‌‌اند در مناسبت‌های سیاسی و اجتماعی ورود پیدا کنند، موضوعی است که «روزان» با  فاطمه راکعی از فعالین سیاسی اصلاح طلب در میان گذاشته است که مشروح آن در ادامه منتشر می‌گردد:

خانم راکعی! وضعیت زنان ایرانی را از آغاز انقلاب تاکنون چطور ارزیابی می‌کنید؟

در سالهای نزدیک به انقلاب اسلامی، زنان در کنار مردان تحت رهبری حضرت امام خمینی در راهپیمایی‌ها و دیگر عرصه‌ها حضور داشتند و با تمام مصائب حتی با فرزندان شیرخواره خود در مناسبت‌های گوناگون شرکت می‌کردند. بعد از انقلاب نیز رویه به همین صورت بود و یکی از مظاهر ظهور آن نیز شرکت گسترده در انتخابات‌ و در نتیجه کمک به برگزاری هرچه شکوهمندتر آن بود. دوره جنگ تحمیلی نیز زنان به تشویق و تحریص فرزندانشان برای حضور در جبههها و جنگ با دشمن پرداختند و خود نیز بعضا در میادین جنگ حضور داشتند. اصولا به همین دلیل بود که امام خمینی(ره) همواره زنان را به مشارکت اجتماعی تشویق می‌کردند، چون معتقد بودند که زنان نیمی از پیکره اجتماعی و نیروی انسانی مفید را تشکیل می‌دهند. زنان در دوره سازندگی که بعد ازجنگ در جریان بود، تلاش خود را برای تثبیت موقعیت اجتماعی خود و فرهنگسازی برای دفاع از حقوق خود، بسیار عمیق و گسترده به کار بستند که این دست از اقدامات در سال‌هایی که همزمان شد با دولت اصلاحات به اوج خود رسید و در بیشتر در سطح سازمانهای مردم نهاد ادامه یافت و با تاسیس این ارگانهای مردمی این نوع فعالیت‌ها شدت گرفت.

این نوع سازمان‌های مردم نهاد بیشتر در چه زمینه‌هایی فعالیت داشتند؟

سازمان‌های مردم نهادی که در حوزه زنان تشکیل شدند اصول کار خود را بر تحقیق و مطالعه درحوزه حقوق زنان، آسیبهای اجتماعی زنان، مسائل روان‌شناختی، و... و همچنین انجام امور خیریه و کمک به زنان آسیب دیده قرار دادند.

در جامعه ما به هر تقدیر عقیده‌ای که تمام نیروی خود را برای محدود کردن بانوان گذاشته است، وجود دارد. تحلیلتان در این باره چیست؟

در مقابل کسانی که همواره بر حضور پررنگ بانوان در جامعه تاکید می‌کردند، عقیده‌ای بخصوص پس از وفات حضرت امام شکل گرفت که بر سر این مشارکت اجتماعی زنان مانع تراشی می‌کرد. متاسفانه این صاحبان این نوع دیدگاه که همواره مغایر با دیدگاه‌های امام راحل بود، از زبان امام(ره) به ناحق عقاید خود را به دیگران تحمیل می‌کردند؛ دیدگاهی سنتی که رنگ و لعاب دینی نیز به آن داده شده بود. درحالی که اسلام دین آزادگی و آزاداندیشی در همه مسائل اعم از مسئله زنان است.

آیا این تندروی‌ها روند مثبتی را که زنان جامعه ما در پیش گرفته بودند متوقف کرد؟

علی رغم تمام این مسائل زنان ما در هر عرصه‌ای که توانستند وارد شدند و به بهترین وجه آن را به پایان رساندند. دختران ما در المپیادها، عرصه‌های بین المللی، در عرصه‌های دانشگاهی و علمی و. .. از لحاظ کیفی و کمی پیشرفت زیادی داشته‌اند که همه این عوامل از نشانه‌های پویایی و نشاط کشورمان است. تعهد و مسئولیت پذیری اجتماعی نیز از ویژگی‌های بارز زنان ایرانی است که البته برای یک کشور انقلابی مانند ایران نیز لازم است و همه این عوامل سبب شده تا چهره‌ای فرهیخته، آگاه و هوشمند از زنان ایرانی در دنیا نقش ببندد.

یک بحث مربوط به انتخابات مجلس است. به هرحال داریم نمایندگان زنی را که علیه حقوق زنان اقدام می‌کنند. فکر می‌کنید در انتخاب بین کیفیت و کمیت کدام بر دیگری ترجیح دارد؟

ببینید اگر الان شرایط اول انقلاب حاکم بود به صورت سهمیه‌ای برای ورود زنان به مجلس برنامه ریزی می‌شد تا آنها بتوانند مطالبات صرف زنان را برآورده کنند. اما خوشبختانه درحال حاضر وضعیت فرق کرده است. زنان وضعیت بهتری دارند و تلاش‌هایی هم در جهت احقاق حقوق زنان شده نتیجه داده است. باید بیشتر بر مسئله شایسته سالاری تاکید شود و در زمینه‌های مختلف نمایندگان واقعا لایق انتخاب شوند. باید تاکید کنم که زنان دیگر از مسائل مربوط به خود عبور کردند و باید وارد تصمیم‌سازی‌ها و سیاست گذاری‌های کلان بشوند.