در سومین نشست تخصصی «دختران: دیروز، امروز، فردا» آذر منصوری سخنان مبسوطی بیان کرد که در پی می­ آید:

من با اشاره­ ای به مسایل این روزهای جامعه سخنم را آغاز می­ کنم، متاسفانه پاشیدن اسید به صورت زنان، نه تنها به حیات اجتماعی و معنوی یک زن آسیب می­ رساند بلکه جامعه زنان کشور را دچار حس ناامنی می­ کند و القای همین جو ناامنی برای جامعه­ ای که بسیاری از زنان که دغدغه تلاش برای بهبود اوضاع این جامعه دارند به نوعی به نفع دیدگاهی تمام می شود که معتقد است زنان باید در کنج خانه بنشیند و به امور خانه بپردازند. در خصوص فاجعه اسیدپاشی، چه این عمل در غالب حرکت­های سازمان­ یافته صورت گرفته و یا ناشی از انگیزه­ه ای شخصی باشد باید به نکاتی توجه کرد. در شرایطی که شاهد حملات مشابه به لحاظ متمرکز بودن در پایتخت فرهنگی کشورمان –اصفهان- هستیم و گروهی که هدف این حملات واقع شده­ اند، ناخودآگاه این فکر به ذهن متبادر می­ شود که باید در پشت این حمله­ ها سازمانی قرار داشته و این حملات ناشی از یک برنامه­ ریزی از پیش تعیین شده باشد وبه محض وقوع این حمله­ ها فضای رسانه­ ای را به شکل کامل در بر می­ گیرد. با توجه به مواردی که در گذشته شاهد بودیم و به هیچ­وجه آمار رسمی حادثه­ دیدگان در اختیار مردم قرار نمی­ گرفت، مانند جنایت­های ناموسی در استان کرمان و یا قتل­های بیجه در پاکدشت، که بعد از قربانی شدن 18- 19 نفر از نوجوانان موضوع اطلاع رسانی شد آن هم به دلیل این­که برخی از خانواده ­های قربانیان حتی جنازه فرزندشان را پیدا نکردند و یا سعید حنایی معروف به خفاش شب که به یک سری جنایاتی دست زد که متاسفانه بعد از روشن­ شدن ابعاد این جنایت و شناسایی و دستگیری قاتل موضوع اطلاع­ رسانی شد. به هر حال سابقه ذهنی که مردم کشور ما دارند، نشانگر حس بی­ اعتمادی نسبت به اطلاع­ رسانی صحیح و دقیق به ­خصوص از تعداد حادثه­ دیدگان است و همین موضوع باعث گرم­ شدن بازار شایعات در کشور ما، در زمان وقوع چنین اتفاقاتی می­ شود. متاسفانه برخی از دوستان اعتراض می­ کنند که چرا وقتی خانم و آقایی تصادف می­ کنند به این مسئله توجه نمی­ شود، ما به هیچ­وجه نباید مسائل را با هم قاطی کنیم، اسیدپاشی یک فاجعه است آن هم زمانی که چندبار تکرار شود و به این شکل فضای جامعه را ناامن کند. مسئله دیگری که این شائبه را تقویت می­کند همزمانی این حمله­ ها با طرح موضوع امر به معروف و نهی از منکر در مجلس شورای اسلامی و اصرار 35 نفر از نمایندگان به اجرای این طرح به شیوه­ ای که در مواد پیشنهادی گنجانده شده است. با کمال تاسف وقتی در لابلای بررسی طرح آمرین به معروف و ناهیان از منکر پیشنهاد می­ شود که در هنگام ماموریت این افراد نباید مرتکب اعمال مجرمانه بشوند، 17 و 18 نفر ازهمین  نمایندگان به این بند نیز رای نمی­ دهند و این شائبه را به نوعی تقویت می­ کنند و فضای غبارآلودی در کشور ایجاد می­ شود . بحث دیگر وجود تناقضات در آماری است که مسئولین اعلام کردند، برخی از مسئولین به صراحت گفتند، این حملات ناشی از انگیزه­ه ای شخصی است و بعضی جواب مشخصی به این موضوع ندادند و همین مسئله باعث شد که به فضای ناامنی که در کشور وجود دارد دامن زده شود. مشکل دیگری که هموار با آن روبرو بودیم و یک چالش جدی است، مشکل سیاست­ زدگی است. من آدم سیاسی هستم ولی به شدت معتقدم که نباید مسائل فرهنگی و اجتماعی را با رویکرد سیاسی نگاه کنیم، این مسئله­ ای کاملاً اجتماعی است  و از رفتارهایی که به نوعی باعث سیاست­زدگی در چنین مسائلی می­ شود به شدت باید اجتناب کنیم. در حال حاضر مسئله حجاب در کشور ما، به شدت یک مسئله سیاسی شده است. مردم کشور ما 8 سال دولت آقای احمدی­ نژاد را با انواع و اقسام فجایعی که در این کشوراتفاق  افتاد تحمل کردند. کشور ما 800 میلیارد دلار درآمد حاصل از فروش نفت که به اندازه ثروت تمام ادوار تاریخی ایران بود از نفت درآمد داشت، زمانی که دولت آقای روحانی این دولت را تحویل گرفت، نصف بودجه سال 92 بدهی دولت آقای احمدی­ نژاد بود که برای دولت آقای روحانی باقی مانده بود، این یعنی حق ­الناس و دخل و تصرف در بیت­ المال، که متاسفانه مسئولین و بخشی از نمایندگان همین مجلس و کسانی که فریاد وااسلاما سر می دهند  هیچ توجهی به این امر نکردند. همچنین غیر از فواصل اردیبهشت ماه که با یک سری از تحرکات گشت ­ارشاد در ارتباط با مقوله بدحجابی مواجه بودیم در دولت گذشته چنین واکنش­هایی نداشتیم حال چه شده است که به محض این که دولت آقای روحانی روی کار آمد فریاد وا­اسلاماا سر می­ دهد و می­ گوید باید در زمینه حجاب حرکت جدی صورت بگیرد و بین آنها و وزارت کشور کش و قوس­ هایی بوجود می­ آید که همه در جریان هستیم. به نظر می­ آید سیاست­زدگی زمینه­ بسیاری از این رفتارها شده است و تا این مسئله هست، در مسائل فرهنگی و اجتماعی به شدت با این چالش مواجه خواهیم بود. وقتی برای مرعوب­ کردن رقیب سیاسی مسائل فرهنگی را دستاویز قرار دهیم و از آن به عنوان بهانه­ ای برای ایجاد ناامنی و جنگ روانی برای رقیبی که در انتخاباتی آزاد و قانونی توانسته از رقیبان خود پیشی بگیرد استفاده کنیم نمود بارز سیاست ­زدگی است. به هر حال بعضی از کنش­های کسانی­که به نوعی قدرت را در کشور در دست دارند ناخودآگاه به این مسئله دامن می­ زند. درست است که در قانون اساسی کشور ما، مسئله حجاب مطرح شده اگر چه به نظر می­ رسد هنوز ابهاماتی دارد و مرز و چهارچوبی برای آن مشخص نشده است ولی واقعیتی که باید به آن توجه کرد این است که 36 سال از انقلاب ما می­ گذرد در طول این 36 سال همواره مدافعین امر به معروف و نهی از منکر -که ما هم جزو آنها هستیم اما با اسلوب و راهی که در دین رحمانی اسلام به آن اشاره شده است- با رویکردی قهری می­ خواهند جامعه ما را با حجاب کنند و به قول یکی از فرماندهان نیروی انتظامی که نقل به مضمون می­کنم: اگر نیروی انتظامی نباشد جامعه ما بی­ حجاب خواهد شد. ببینید اشکال مسئله کجاست؟ چرا بعد از 36 سال با این همه قید و بند و گشت نیروی انتظامی و با این همه توصیه شما به حجاب، جامعه با این وضعیت مواجه هست. چه اتفاقی افتاده، کجا را را اشتباه رفتیم که الان جامعه در چنین وضعیتی است و بعد از 36 سال در هنوز روی همین پاشنه می­ چرخد؟! این رویکرد، روشی نیست که بتواند مشکل را حل کند. چیزی که ما از دین و اسلام می­ شناسیم چیزی نیست که بخواهیم از بعضی از آقایان یاد گرفته باشیم بخش عمده این مسائل، آموزش­هایی بوده است که ما در خانواده دیده­ ایم بنابراین برداشت ما، برداشتی نیست که این آقایان از اسلام، پوشش اسلامی، دین رحمانی و امر به معروف و نهی از منکر دارند و این نگاهی که به شدت دنبال به حاشیه کشاندن خانم­ها هستند و لوایحی هم که در این دو مجلس پشت سر گذاشتیم حاکی از همین نگاه و رویکرد هست. برمی­ گردیم به 1400 سال پیش، یعنی زمانی که اعراب دختران را زنده به گور می­ کردند و زنان صاحب حقوقی نبودند نه تنها در کشورهای عربی، بلکه در یونان باستان هم زنان شهروند به حساب نمی­ آمدند و جزو بردگان و غلامان محسوب می ­شدند، تا بعد از رنسانس که مراحل تکامل تاریخی اتفاق افتاد در جوامع غربی هم، اوضاع به همین روال بود. در 1400 سال پیش در عصری که در قبائل عرب دختران را زنده به گور می­ کردند خداوند در سوره التکویر از آیه 7 تا 9 می فرماید: «وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ» (آن گاهی که نفوس پیوند شده و آن گاهی که از دختر زنده به گور پرسیده شود که به چه گناهی کشته شده است). در دوره ­ای که که دختران و زنان اساسا از هیچ حقوقی برخوردار نبودند و در بدترین شرایط زندگی می­ کردند. وقتی چنین نگاهی در چنین مقطعی وجود دارد، و کشته شدن دختران را با بزرگترین گناهی که یک فرد مرتکب می­شود برابر می­داند، نشان می­ دهد که این نگاه نسبت به حقوق انسانی، بسیار مترقی است. یا آن­جا که در سوره نباء آیه 8  می­ فرماید: (و خلقنا ازواجا ) ما انسان را از زن و مرد آفریدیم. دین اسلام تفاوتی بین زن و مرد قائل نشده است که حال ما بخواهیم زن را در حاشیه قرار دهیم و به عنوان جنس دوم فرض کنیم. همچنین در سوره حدید (57) آیات 12-12 و 17  فصل دیگری از جایگاه زن را به تصویر می کشد. 12: « یوم تری المومنون و المومنات یسعی نورهم بین ایدیهم و بایمانهم  بشریکم الیوم جنات تجری من تحت الانهار خالدین فیها ذالک هو الفوز العظیم .یوم یقول المنافقون و المنافقات للذین امنو انظرونا نقتبس من نورکم .» 13 : « قیل ارجعو و رائکم فالتمسوا نورا فضرب بینهم بسور له باب باطنه فیه رحمه و ظاهره من قبله العذاب ...» 17 : « ان المصدقین و المصدقات و اقرضوالله قرضا حسنا یضاعف لهم  و لهم اجر کریم ». روزی که مردان و زنان با ایمان را ببینی در حالی که می شتابند نورشان بین دست هاشان و به جانب راستشان بشارت شما امروز بهشت هایی است که زیر آن نهرها روان است. جاودانیان در آن این است آن کامیابی بزرگ روزی که مردان و زنان منافق به آنان که ایمان آوردند می گویند ؛ نظر کنید به ما تا اقتباس نماییم از نور شما . گفته شد که برگردید به عقب ، پس بجویید نوری پس کشیده شد میانشان دیواری که در آن دری است که باطن آن رحمت است در آن و ظاهرش از پیش آن است عذاب. دقت کنید خداوند می­ فرماید زنان و مردان با ایمان، یعنی چه؟ یعنی چیزی که موجب اختلاف و مایه تفاوت است، زن یا مرد بودن نیست بلکه درجه ایمان است. یا می­ گوید زنان و مردان منافق، این­جا هم به صراحت روشن است، یعنی در ایفای مسئولیت اجتماعی و مسئولیتی که دین به عنوان انسان بر عهده من گذاشته است تفاوتی بین من و یک مرد در جامعه انسانی نباید وجود داشته باشد. متاسفانه می­ بینید برداشتی که از دین وجود دارد تا چه اندازه با چیزی که خداوند به ما وعده داده است فاصله دارد. یا در سوره احزاب آیات 35 تا 45 نیز همین تقسیم بندی را در قرآن کریم می بینیم آیه 35: « ان المسلمین و المسلمات و المومنین والمومنات والقانتین و القانتات و الصادقین والصادقات والصابرین والصابرات و الخاشعین و الخاشعات و المتصدقین و المتصدقات و الصائمین و الصائمات و الحافظین فروجهم و الحافظات و الذاکرین الله کثیرا و الذاکرات اعد الله لهم مغفره و اجرا عظیما » « همانا کلیه مردان و زنان مسلمان ،مردان و زنان با ایمان و مردان و زنان اهل طاعت و عبادت و مردان و زنان راستگوی و مردان و زنان صابر و مردان و زنان خداترس و خاشع و مردان و زنان خیرخواه مسکین نواز و مردان و زنان روزه دار و مردان و زنان با حفاظ خود دار و مردان و زنانی که یاد خدا بسیار کنند. برای همه آنها خدا مغفرت و پاداش بزرگ مهیا ساخته است .» آیات دیگر تا آیات 45 سوره احزاب نیز تداوم همین نگاه مشهود است. تمامی آیات فوق بر نقش برابر زنان و مردان  در ایفای مسئولیت اجتماعی دلالت دارد و بر همین اساس نمی توان با اتکاء به مبانی اعتقادی زنان را به کنج خانه ها کشاند و از حضور در محافل سیاسی و به طبع آن مسئولیت های اجتماعی باز داشت. با بررسی سیره و رفتار حضرت محمد (ص) با حضرت زهرا (س) نیز می توان نگاه و نگرش ایشان را نسبت به زنان تشخیص داد. علمای ما باید تعارضی وجود دارد را از میان بردارند و در جهت تبیین و پررنگ شدن آنها تلاش کنند. به خصوص متفکرینی که کمتر صدای آنها در جامعه شنیده می ­شود باید در این زمینه کمک کنند. به طور مثال از منش امام علی (ع) دم می­ زنیم ولی در عمل مانند او رفتار نمی­ کنیم. حضرت علی (ع) دزدیدن خلخال یک زن یهود را توسط سربازانش طاقت نمی­آورد. کسی که این چنین به حقوق مردمش توجه می­کند، حتی به یک زن یهودی، آن هم دشمن  حال در کشوری که قرار است مظهر عدل علی باشد و بنا به قولی قرار بوده است مدیریت جهانی هم داشته باشد چنین فاجعه­ ای اتفاق افتاده است. حداقل بنا بر گزارشاتی که خودشان اعلام می ­کنند 4 تا 5 خانم در این حادثه آسیب دیدند، آسیبی که به هیچ­وجه التیام پیدا نمی­ کند زیرا فقط آسیب ظاهری نیست و متاسفانه با توجه به تجربیات پیشین و سرنوشت کسانی که با انگیزه­ های شخصی به اسیدپاشی مبادرت کرده ­اند می­ بینیم به علت خلاء حقوقی که در این زمینه وجود دارد برخوردی که باید از لحاظ حقوقی با این افراد صورت بگیرد، نشده و حتی می­ بینیم با آسیب­ دیدگان این حادثه هم اظهار همدردی نشده است.

 در تاریخ 16/7/ 93 شرح صیانت از حریم عفاف و حجاب در ادامه طرح­هایی که در مجلس شورای اسلامی در خصوص زنان مطرح شده است؛ بخش عمده­ ای از آن توسط نمایندگان مجلس تصویب می­ شود. البته به دلیل اعتراضاتی که به این طرح می ­شود، در زمان تصویب با اصلاحاتی نیز مواجه می ­شود ولی به هر حال تصویب این طرح­ها روند رو به عقب را برای زنان جامعه ما دامن می ­زند. این طرح شامل 9 ماده می ­شود که برخی از آنها تبصره­ هایی هم دارد و برخی نیز بدون تبصره هستند به هر حال این طرح دستگاه­های اجرایی را موظف می­ کند که در خصوص حجاب چه وظایفی بر عهده آنهاست. این طرح دقیقاً منبعث از نگاه محدود و تنگ­نظرانه­ ای است که نسبت به زنان در کشور ما وجود دارد. من فقط به ماده 5 آن اشاره می­ کنم چون در مورد این ماده در جای دیگری هم صحبت کرده ­ام. در حال حاضر کشور ما در شرایطی است که نرخ اشتغال زنان در خوشبینانه­ ترین حالت بین 13 تا 15 درصد است، یعنی با خیل عظیمی از زنان فارغ­ التحصیل در رشته­ های مختلف مواجه هستیم که زمینه اشتغال برایشان فراهم نیست حال از آن­جایی که در 8 سال گذشته فقط صورت مسئله را پاک می­ کردند حق تحصیل در یک سری از رشته­ ها را از دختران به دلیل نبودن فضای اشتغال از آنان سلب کردند و دختران از ادامه تحصیل در برخی رشته­ ها به بهانه مردانه بودن این رشته ها،  مانند مهندسی معدن و دامپزشکی نیز منع شدند. متاسفانه بدون توجه به این موضوع که در جامعه چه می­ گذرد، چه مطالباتی وجود دارد طرح­ها نوشته می­ شود و تصویب می­ گردد. در ساختار حقیقی کشور ما برای مطرح شدن مطالبات و پیگیری آنها در زمان دولت آقای خاتمی تلاش­های خوبی صورت گرفت، ولی در 8 سال گذشته فضا به حدی امنیتی شد که عده­ ای عطای آن را به لقایش بخشیدند و کار در این حوزه را رها کردند و در حال حاضر تصمیماتشان هیچ قرابتی با آن­چه جامعه به آن نیاز دارد ندارد. به هر حال ما باید کشور را به سمتی ببریم که زمینه مشاغل غیر سنتی برای زنان فراهم شود، که بخشی از آن به دولت و بخشی دیگری به بنگاه­های کارآفرینی برمی­ گردد. مشاغلی مثل آموزش و پرورش، اطلاع­ رسانی و رسانه و تجارت و بازرگانی، در این زمینه نمونه­ های موفق ومتخصصین زنی که مدارج علمی را کسب کرده­ اند زیاد داریم . در شرایطی که در جامعه نیاز به حل چالش اشتغال و مراکزی داریم که بتوانند بحث کارآفرینی زنان را تقویت کنند و مشکلات را از سر راه بردارند عل القاعده وظیفه دولت و حاکمیت این است که نمونه­ های موفق را در جامعه شناسایی کنند و موانع را از سر راهشان بردارند تا بخشی از مشکلات اشتغال در جامعه حل شود. برای برداشتن این چالش باید در رفع تبعیض­هایی که در محیط اشتغال برای زنان ما وجود دارد تلاش کنیم در حالی که عملکرد نمایندگان مجلس و آن­چه از این طرح درمی اید عکس این مسئله است. در ماده­ پنح  این طرح آمده است: اشتغال به کار بانوان در فعالیت­های صنفی باید با رعایت حرمت آنها و پرهیز از اختلاط با مردان و در ساعات متعارف 7 الی 8 شب صورت بگیرد و عدم رعایت حکم این ماده تخلف صنفی محسوب می­ شود و واحد صنفی متخلف از طریق نیروی انتظامی به مدت یک هفته و در صورت تکرار به مدت یک ماه تعطیل می­ شود. حال به این ماده تبصره ­ای اضافه شده و گفته ­اند: مشاغل پرستاری، پزشکی و مهمانداری هواپیما در خصوص الزام به اشتغال در ساعات متعارف از شمول این ماده خارج است یعنی اشکال ندارد که در این ساعات کار کنند، همچنین در ساعات شبانه برای مشاغلی که نیاز به خدمات بانوان دارند با دریافت مجوز از اماکن نیروی انتظامی مجاز است. نگاه غالب در این طرح و طرح های دیگر مجلس در ارتباط با زنان بسیار سطحی و غیر واقع بینانه است و حتی به بدیهیات نیز توجه نکردند. مثلا حتی مامایی را جزو این مشاغل ذکر نکرده اند. تمامی موارد این طرح به نوعی ندیدن صورت مسئله زنان در ایران است و نکته  دیگراینکه  این طرح  در تعارض بخش­های دیگر قانون و وظایف بخش­های دیگر اجرایی کشور است. به هر حال امیدواریم شورای نگهبان به این مسئله توجه کند و در مورد مسئله اسیدپاشی نیز شاهد برخوردی واقع­بینانه، منطقی و جدی از جانب نهادهای مسئول باشیم و امنیتی که متاسفانه به نظر می­ رسد به شدت در جامعه زنان مخدوش شده است به جامعه بازگردد.کمک کنیم تا زخم های جسمی و روحی آسیب دیدگان التیام یابد.رنجی مداوم که هم آسیب دیدگان و هم خانواده های آنها را رها نخواهد کرد.