انتشار گسترده ويديويي از برخورد خشن و تحقيرآميز مأمورين گشت ارشاد با دختراني كه اصطلاحاً بدحجاب ناميده مي‌شوند، با موجي از واكنش‌ها همراه شد. اين اولين‌بار نيست كه فيلم‌هايي با اين مضمون در رسانه‌ها منتشر مي‌شود و هر بار نيز با واكنش‌هايي همراه است. اين در حالي است كه در چند ماه گذشته شاهد اعتراض‌هاي ديگري كه به عنوان «دختران خيابان انقلاب» ناميده مي‌شد، بوديم.

آنچه بيشتر دغدغه مندان كشور پس از اين اعتراضات روي آن تأكيد داشتند، تغيير رويكرد حكومت نسبت به امر پوشش زنان ايران است و پذيرش اين واقعيت كه رويكردهاي سلبي و قهري و پليسي كه در چهل سال گذشته به كار گرفته شده است، آزمون خود را پس داده و كارنامه اين رويكرد نمره قابل دفاعي براي جمهوري اسلامي به همراه نداشته است.

زنان ايران در طي چهل سال گذشته با انواع مقاومت‌هاي مدني به چارچوبي از پوشش خود رسيده‌اند كه منطبق با عرف و هنجارهاي جامعه ايراني بوده و بعد از چهار دهه بايد پذيرفت كه انتخاب نوع پوشش زنان را بايد به خود آنها واگذار كرد و سياست‌هاي دستوري و بعضا پليسي، سياستي شكست خورده در خصوص پوشش زنان است.

اما انتشار ويديويي كه صحت آن نيز توسط مراجع مسوول تاييد شد، گوياي اين واقعيت است كه هنوز در بر همان پاشنه سرپوش گذاشتن و نديدن‌ها و نشنيدن‌هاي واقعيت جامعه ايران مي‌چرخد و قوه قهريه ايران اصرار بر تكرار همان رفتارهاي تحقيرآميز توأم با خشونت را با مقوله پوشش زنان ايران دارد

.

تداوم اين رفتار خود بيشترين توهين به انتخاب زناني است كه بدون اجبار، اين پوشش را يك ارزش براي خود قلمداد مي‌كنند. ارزشي كه با مداخله‌هاي نابجا چه تحت عنوان كشف حجاب و چه حجاب اجباري در معرض بيشترين توهين‌ها و تحقير‌ها قرار گرفته است.

بايد پذيرفت كه تحقير آحاد جامعه از طريق مداخلات ناروا در حريم خصوصي آنان، تاثيراتي كمتر از مشكلات معيشتي در نارضايتي جامعه ندارد.

متاسفانه برداشت‌هاي يك‌سويه از دين و قانون اساسي، مستمسك عده‌اي شده است كه حريم خصوصي آحاد جامعه را به بهانه‌هاي مختلف و غالبا واهي بشكنند.

بدون رعايت كرامت انساني زنان ايران و ايجاد فرصت‌هاي برابر براي آنها و تغيير نگرش در رفتارهاي سلبي و‌كالايي و اصرار بر تداوم اين رفتارها، شكاف‌هاي موجود در جامعه امروز ايران نيز بيشتر خواهد شد.

پوشش زنان ايران تابعي از عرف جامعه است و تغييرات صورت گرفته در چهار دهه پس از انقلاب اسلامي نيز مويد اين واقعيت است.

كافي است مدافعان برخورد قهري با مقوله پوشش زنان براي تاييد يا رد رويكرد خود، نگاهي بدون سانسور به واكنش‌هاي نشان داده شده، پس از انتشار اين ويديو فقط در شبكه‌هاي مجازي داخلي كشور داشته باشند. اين حجم از واكنش‌هاي منفي، خود دليل روشني است بر لزوم توقف برخوردهاي قهري و ‌پليسي به مقوله پوشش زنان.

منبع:روزنامه اعتماد